faqe alternative http://emagjike.blogspirit.com/religjion/ Tue, 13 May 2008 11:52:43 +0200 blogSpirit.com All Rights Reserved http://emagjike.blogspirit.com/archive/2007/11/17/imam-aliu-mbreti-i-shenjterise.html http://emagjike.blogspirit.com/archive/2007/11/17/imam-aliu-mbreti-i-shenjterise.html noreply@blogspirit.com (Enver Neziri) Religjion Sat, 17 Nov 2007 20:04:32 +0100 Ali Ibn Ebu Talib i lindur në vitin 599 dhe i marterizuar në vitin 661 e.s., është ndër udhëheqësit e mëdhenj në fillimet e fesë Islame, pas Profetit Muhamed. Myslimanët Shi‘a, si dhe Bektashinjtë e Alevitë e konsiderojnë atë si të parin Kalif të drejtë, i cili u zgjodh direkt nga dora e Profetit Muhamed. Imam Aliu është Imami i parë nga të Dymbëdhjetë Imamët e Drejtë. Ndërsa nga myslimanët Suni ai konsiderohet si Kalifi i fundit nga katër Kalifët e drejtudhëzuar. Aliu ishte kushëri i Profetit Muhamed dhe pas martesës me Fatimenë, ai bëhet edhe dhëndër i Profetit.<br /> <br /> Lindja <br /> <br /> Aliu u lind më datë 13 të muajit Rexheb në Mekë, në provincën e Hixhazit, që gjendet në perëndim të Arabisë. Aliu u lind 30 vjet pas vitit të ngjarjeve të Filit dhe afro 10 përpara fillimit të misionit profetik të Muhamedit.<br /> <br /> Sipas burimeve shiite, transmetohet se Imam Aliu është lindur pikërisht brenda Qabesë së shenjtë. Tregohet se gjatë kohës që e ëma e tij, Fatima bint Asad ishte shtatzënë me të, po vizitonte Qabenë duke iu përkushtuar Zotit. Gjatë kësaj kohe asaj i shtohen dhimbjet e lindjes dhe e ndjeu se Aliu po lindte. Atëherë ajo i lutet Zotit që t‘i lehtësonte dhimbjet. Dëshmitarët e asaj kohe, të cilët ishin shoqëruesit e saj, tregojnë se në atë çast u ça muri i Qabesë dhe Fatima bint Asad futet brenda në Qabe. Pastaj muri bashkohet sërish. Dëshmitarët tregojnë se edhe ata kanë hyrë menjëherë brenda në Qabe, por nuk kanë gjetur gjë. Për tri ditë me radhë Fatimeja nuk u pa. Të katërtën ditë ajo doli nga Qabeja duke mbajtur Aliun ndër duar. Fatimeja u prit fillimisht nga Muhamedi, i cili e mori foshnjën nga krahët e saj dhe e puthi atë. Aliu foshnje akoma nuk kishte marrë qumësht dhe lëngu i parë që ai shijoi ishte ai i buzëve të Profetit Muhamed. Kështu, sipas dëshmive, "Aliu është i pari dhe i vetmi njeri i cili u lind brenda në Qabe". <br /> <br /> Fëmijëria <br /> <br /> I ati i Imam Aliut, Abu Talibi, ishte një ndër prijësit e fisit Bani Hashem, si dhe një ndër xhaxhallarët e të riut Muhamed. Kur Muhamedi mbeti jetim, duke humbur dhe gjyshin e tij, Abu Talibi e mori atë në shtëpinë e vet. Më vonë Muhamedi doli nga shtëpia pasi u martua me Hatixhenë. Pesë vjet më vonë lindi Aliu. Kur Aliu mbushi gjashtë vjeç, si rezultat i urisë që kishte rënë në Mekë, Muhamedi merr nën përkujdesjen e tij Aliun.<br /> <br /> Kur Muhamedi deklaroi se kishte marrë Revelatën Hyjnore, Aliu ishte i pari i cili u ngrit në këmbë dhe i dha besën atij dhe pranoi Islamin. Aliu në atë kohë ishte rreth 10 vjeç.<br /> <br /> Aliu qëndroi i palëkundur në përkrahje të Muhamedit gjatë viteve të persekutimit të myslimanëve në Mekë. Në vitin 622 e.s., kur Profeti Muhamed migroi për në Jathrib, Aliu vuri jetën e tij në rrezik duke fjetur në shtratin e Profetit dhe në këtë mënyrë ai bëri që të dështonte plani për vrasjen e Profetit Muhamed. Aliu i shpëtoi atentatit, por ai sërish e vuri jetën e tij në rrezik duke qëndruar në Mekë për të zbatuar udhëzimet që i jepte Muhamedi. <br /> <br /> <br /> Aliu në Medina<br /> <br /> Komuniteti i vogël i myslimanëve emigrantë në Medina, në fillim ishte shumë i varfër. Ata nuk kishin as toka, e as shtëpi dhe jetonin në saj të bamirësisë së Medinasve, të cilët ishin konvertuar në myslimanë. Aliu u dallua në të gjithë llojet e punëve dhe në adhurim, në të mirë të komunitetit. <br /> <br /> Aliu u dallua për herë të parë si luftëtar në Betejën e Bedrit në vitin 624 e.s. Ai u lavdërua publikisht prej Profetit Muhamed. Pas kësaj, Profeti Muhamed i kërkoi atij që të martohej me të bijën, Fatime Zahra, të cilën ai e kishte me Hatixhenë. Fatimeja dhe Aliu ranë dakord dhe martesa e tyre u kurorëzua dy muaj pas kësaj beteje. <br /> <br /> Imam Aliu ishte triumfues dhe në Betejën e Uhud-it, gjithashtu dhe në shumë beteja të tjera duke mbajtur në dorë shpatën e tij legjendare me dy tehe Zylfikar.<br /> <br /> Gjatë 10 viteve që Profeti Muhamed drejtoi komunitetin e Medinas, Aliu ishte i përkushtuar në shërbim të Profetit. Aliu gëzonte autoritet dhe respekt të madh në mesin e komunitetit mysliman.<br /> <br /> <br /> Zylfikar, shpata e famshme me dy tehe e Imam Aliut <br /> Vdekja e Profetit Muhamed dhe drejtimi i Kalifatit <br /> Profeti Muhamed u nda nga kjo jetë në vitin 632 e.s. pasi u kthye nga falja e fundit që bëri në xhami. Ndërsa Aliu dhe pjesëtarët e tjerë të afërt të familjes së Muhamedit po lanin trupin e Profetit për të bërë varrimin, një grup i vogël myslimanësh i mbledhur në takim, voton si pasardhës të Muhamedit, Ebu Bekrin. <br /> Lidhur me zëvendësin e Profetit Muhamed pas vdekjes mes myslimanëve suni dhe atyre shiit, ekzistojnë divergjenca të forta.<br /> Gjithsesi Imam Aliu zgjidhet Kalif, i katërti, pas Ebu Bekrit, Omerit dhe Osmanit.<br /> Në vitin 656 e.s., Osmani, kalifi i tretë, vritet në shtëpinë e tij në Medina. Medina, tashmë një qytet i madh dhe kryeqyteti i një mbretërie e cila shtrihej nga Afrika deri në Azinë Qendrore, ra në kaos e rrëmujë. Në këtë kohë krize, myslimanët iu drejtuan Aliut për rrugëdalje. Ata këmbëngulën që Aliu të kërkonte Kalifatin. Aliu u shpreh se ishte shumë i prekur nga vrasja e Osmanit dhe nuk dëshironte të shfaqej si përfitues nga kjo situatë.<br /> Pas marrjes së Kalifatit në dorë, Aliu mori një sërë masash në vënien e rregullit dhe drejtësisë. Si fillim, Imam Aliu shoi rebelimet e armatosura. Pastaj ai shkarkoi menjëherë disa guvernatorë të disa provincave, të cilët ishin të korruptuar duke i zëvendësuar ata me njerëz të besueshëm dhe të ndershëm. Ai transferoi kryeqytetin e Kalifatit nga Medina në Kufa (Irak). Damasku, kryeqyteti i provincës së Sirisë, u mbajt nga Muavija, guvernator i Sirisë dhe fis me Osmanin. <br /> Muavija nën pretekstin e kërkimit të drejtësisë për vrasjen e Osmanit, refuzoi aleancën me Aliun dhe filloi një fushatë për zgjerimin e pushtetit të tij. Ai formoi një ushtri dhe marshoi me të kundër Imam Aliut, duke kërkuar hakmarrje për vdekjen e Osmanit. Beteja u zhvillua në korrik të vitit 657 e.s. pranë lumit Eufrat dhe njihet me emrin Beteja e Sifinit.<br /> <br /> Fati i kësaj beteje u vendos në sajë të arbitrazhit, ku përfaqësuesi i Muavijes, Amr ibn al-As, me djallëzi e ktheu atë në favor të Muavijes. Ky vendim e dëmtoi rëndë kauzën e drejtë të Imam Aliut, e cila ishte dobësuar edhe më shumë me rënien e Egjiptit në duart e forcave të Muavijes. <br /> <br /> Martirizimi<br /> <br /> <br /> <br /> Vendi ku u marterizua Imam Ali ibn Abu Talib <br /> <br /> Sipas burimeve historike, tre myslimanë fanatike (të quajtur më vonë Kharexhitë), kishin rënë dakord që të vrisnin Alin, Muavijen dhe Amrin si shkaktarë të grindjeve mes besimtarëve. Vrasësit e dërguar kundër Muavijes dhe Amrit dështuan dhe u vranë. Muavijes i ndodhi që në ditën e atentatit të kishte të veshur armaturën e tij nën veshje. Amri nuk u paraqit në xhami, meqë ishte i sëmurë. I vetmi vrasës që arriti qëllimin e tij ishte ai që sulmoi Imam Aliun. Kjo ngjarje ka qenë e mbushur me hijet e dyshimit që planifikuesi i tërë kësaj ka qenë vetë Muavija. Vetë rastësia "fatlume" që shpëtoi Muavijen dhe Amrin, të dy armiq të hidhur të Imam Aliut, konsiderohet si fakti që zbulon planin e komplotit të Muavijes.<br /> <br /> Imam Aliu u godit pabesisht me shpatë në kokë me datë 19 të muajit Ramazan, gjatë kohës që ai po kryente faljen e mëngjesit në xhami në qytetin e Kufas. Thuhet që shpata që goditi Imam Aliun ishte e helmuar. Sipas traditës shiite, në kohën kur u godit Imam Aliu ai tha: "Betohem për Zotin e Qabes që shpëtova".<br /> <br /> Imam Aliu vdiq ditën e 21-të të muajit Ramazan (3 ditë pas marrjes së goditjes) në qytetin e Kufas (Irak) në 661 e.s. <br /> <br /> Varri i Imam Aliut<br /> <br /> <br /> <br /> Xhamia e Imam Aliut, Naxhaf, Irak. Ali ibn Abu Talib prehet këtu <br /> <br /> Shumë shiitë besojnë se Aliu nuk donte që varri i tij të përdhosej nga armiqtë e tij dhe për këtë ai i kërkon familjarëve dhe shokëve të tij që ta varrosnin atë fshehurazi. Vendvarrimi i fshehtë është zbuluar kohë më vonë. Shumë shiitë pranojnë se Imam Aliu është varrosur në atë vend që sot quhet qyteti i Naxhafit, i cili përhapet përreth Mauzeleumit të Imam Alit në Irak.<br /> <br /> Ndërsa, sipas një historie tjetër, e cila tregohet nga afganët, është që trupi i Aliut u mor dhe u varros në qytetin afgan Maazar-e-Sharif, tek e famshmja Xhamia Blu. <br /> <br /> Pasardhësit<br /> <br /> Dy djemtë e tij më të famshëm, të cilët kanë për nënë Fatimenë, vajzën e Profetit Muhamed, janë Imam Hasani dhe Imam Hyseni. Hasani shikohet si Imami i dytë dhe Hyseni si Imami i tretë nga bektashinjtë dhe shumica e Shiitëve. I famshëm gjithashtu është dhe djali i tjetër i Aliut, Abaz Aliu (Abolfasl), por me nënë tjetër.<br /> <br /> Pasardhësit e Aliut e Fatimesë njihen me titujt "sharif" ose "sejedë". Këta janë tituj nderi në arabisht, që përkatësisht do të thonë "fisnik" dhe "zotëri"<br /> <br /> Shumë familje të njohura fisnike myslimanë pretendojnë se janë pasardhës të Muhamedit. Familjet mbretërore Hashemi në Jordani dhe Irak, familja mbretërore Alavite e Marokut, familjet Husseini në Liban dhe Aga Khanët e komunitetit Ismaili, pretendojnë se janë pasardhës direkt të Profetit nëpërmjet Aliut dhe Fatimesë. <br /> <br /> Trashëgimia kulturore<br /> <br /> Imam Aliu nuk respektohet vetëm si një luftëtar dhe udhëheqës i drejtë, por ai është dhe një shkrimtar e autoritet fetar. Vepra e tij e famshme, e cila përmbledh ligjërata, thënie dhe letra të Imam Aliut, quhet "Kulmi i Elokuencës" (Nahxhul Balaga). Disa nga thëniet e Imam Aliut janë:<br /> <br /> Paaftësia është mjerim, durimi është trimëri, maturia është thesar, vetëkontrolli është mburojë dhe shoqëruesi më i mirë, është nënshtrimi ndaj Vullnetit Hyjnor. <br /> Shoqërohu me njerëzit në mënyrë të atillë që kur ti të vdesësh, ata të vajtojnë për ty dhe për sa kohë që të jetosh, ata të kërkojnë shoqërimin me ty. <br /> Lakmia është skllavëri e përhershme. <br /> Nënshtrimi ndaj vullnetit të Zotit është kura ndaj mjerimit të zemrës. <br /> Imam Aliu ka qenë njeri shumë i afërt për Profetin Muhamed, i cili shpesh shprehte konsideratën e tij të lartë që kishte për të. Thëniet më të famshme të Muhamedit për Aliun janë: <br /> <br /> "Aliu është pjesë e imja dhe unë jam pjesë e Aliut. Ai është prijësi i çdo besimtari".<br /> <br /> "Unë jam qyteti i dijes dhe Aliu është porta e tij". <br /> <br /> Imam Aliu njihet dhe me emra të tjerë, ku më i famshmi i tyre është Amir-ol-Mumenin. (Prijësi i besimtarëve). Ndërsa vetë emri Ali vjen nga 99 emrat e Zotit, Al- Ali (I Larti).