faqe alternative http://emagjike.blogspirit.com/vjollce_berisha_-_poezi/ Tue, 13 May 2008 11:50:35 +0200 blogSpirit.com All Rights Reserved http://emagjike.blogspirit.com/archive/2007/11/17/ne-xhep-kam-nje-bote.html http://emagjike.blogspirit.com/archive/2007/11/17/ne-xhep-kam-nje-bote.html noreply@blogspirit.com (Enver Neziri) Vjollcë Berisha - Poezi Sat, 17 Nov 2007 20:34:48 +0100 Cikli i parë:<br /> <br /> Atje ku heshtjet kishin frikë të hynin<br /> abortova përnatë ëndrrat që s’duhej të lindnin<br /> <br /> 1. TË MOS KISHTE NATË<br /> <br /> Të mos binim në gjumë<br /> të mos kishte shtrat ku të flije ti<br /> dhe mendimet të më vinin të kthjellëta<br /> pa tymnajë xhelozie<br /> pa vetmi të prerë<br /> <br /> Nata lëshohet me peshë<br /> tutem mos kulmi më zë përfundi<br /> jashtë ka vetëm huta<br /> të marrët dëgjojnë edhe zëtha nate<br /> kodra e gjelbër në bark të territ fle<br /> apo mori udhë dikah s’e di.<br /> Kuptimi për ngjyrat<br /> bisedat e zogjve<br /> detet e botës<br /> dhe unë<br /> kemi pjesëtuesin më të vogël të përbashkët:<br /> Natën<br /> kur krijesat e brishta s’rrojnë<br /> <br /> Dhe ti që të dua kaq shumë<br /> fle diku larg<br /> <br /> Natën e di ti lë gjithçka<br /> edhe qenien time edhe këngën që dhemb<br /> Të mos kishte natë<br /> të mos binim në gjumë<br /> unë do të harroja se s’më përket mua<br /> do të harroja dhe pikë.<br /> <br /> Sikur të mos kishte natë…<br /> <br /> 2. NDEZULLI<br /> <br /> Dua të jem Ofeli në Vjosë<br /> të vish ti pastaj<br /> në shtratin tim të ujtë<br /> në nënkresën me lule<br /> të jetë pranverë<br /> vetëm pranverë<br /> unë dhe lulet të këputura notojmë<br /> të vish ti pastaj<br /> të dashurohesh në pranverë<br /> në erën e luleve të këputura<br /> në puthjen time të lagur valë-valë<br /> dua të jem Ofeli në Vjosë<br /> ti s’mund të më zgjosh<br /> Borëbardha u harrua<br /> në përrallën e gjyshes Hidushe<br /> <br /> më pëlqen të jem Ofeli në Vjosë<br /> jo për rrokjen e njëjtë të emrave tanë<br /> veç për shelgun lotues<br /> që luledelet si foshnjë t’i mbaj në gji<br /> për vjollcat që mbinë në lumë brenda<br /> <br /> Ofeli do të jem në Vjosë<br /> përrojet s’i dua<br /> do fle pastaj me lulet pa u zhytur<br /> jam e lehtë<br /> bosh përbrenda<br /> të mos bëjë vapë<br /> hije dua me shelg trishtues<br /> <br /> Ti të vish pastaj<br /> kur të jem Ofeli unë në Vjosë<br /> e tëra luledele kur të jem.<br /> <br /> 3. CIKËRRIMË<br /> <br /> Kur ti fle<br /> qyteti është i vetmuar<br /> parqet memece më shikojnë çuditshëm<br /> <br /> ti zgjohesh<br /> jeta rikthehet<br /> gëzimi se ku më gjen mua<br /> <br /> rrugët i kënaqen ardhjes sate<br /> bota ikën bashkë me ty<br /> ndenjësen e bardhë e lag shiu<br /> dielli nuk lind<br /> të pret<br /> <br /> unë e di ti prapë s’do të vish<br /> s’është gjë e madhe kjo<br /> mund të flesh akoma<br /> qyteti po mësohet me vetminë<br /> <br /> unë tretem<br /> cikërrimat janë kriminele.<br /> <br /> 4. ***<br /> <br /> Ti mos eja,<br /> kalendaret s’e çajnë kokën<br /> ecin tutje<br /> një zë i harruar sopraneje<br /> s’rresht<br /> <br /> Ti mos eja<br /> Ngjyrat tërhiqi nga jeta ime<br /> le ta humbim rrugën<br /> drejt kuptimit rozë<br /> zëri sopranë mbytet<br /> mes ngulçimash<br /> <br /> Ndjej neveri.<br /> Një këngë dashurie jep shpirt.<br /> Të qaj?<br /> Jo. Lotët s’frymojnë<br /> në morte kaq të mëdha.<br /> <br /> 5. S’BËJ NDONJË GJË<br /> <br /> Dera pret një gisht që troket<br /> Vazon e kishin parë tek mblidhte lule<br /> dhe qeshte<br /> Tavolina bleu e gatiti gjithçka që të pëlqen<br /> (Ua! E paska djegur ca mishin!)<br /> Karriget dhe rruga s’u miqësuan dot<br /> Qiriri u ndez dhe lutet të vish<br /> Seç iu tek Pirros të këndojë për ty!<br /> <br /> Vetëm unë flej. S’të pres.<br /> <br /> 06. GJITHÇKA E TRAZUAR<br /> <br /> Thellë brenda nesh gjithçka e trazuar<br /> mort kemi<br /> telefoni ka vdekur<br /> ashtit tim fuqishëm mesnata i bie<br /> poezia vajton<br /> në të zeza e veshur<br /> <br /> i arratisur që moti gjumi bredh në shi<br /> në gjithësinë timetë vetmuara dy yje lotojnë<br /> takimet e sëmura në një skaj dergjen<br /> mjekë jemi vetë s’e dimë diagnozën<br /> (mbase dhe s’duam t’i shpëtojmë) !?<br /> <br /> arsyeja kufij të pathyeshëm vendos<br /> përtej s’depërtojnë as shpresat<br /> gjithçka ka ndryshuar<br /> njëlloj s’është asgjë<br /> e premtja ka boshsi<br /> pëlcet e mërkura…<br /> e shtuna… as që dua ta kujtoj<br /> <br /> thellë brenda nesh gjithçka e trazuar<br /> perëndojnë ditët e bukura<br /> mort kemi<br /> gjithçka po vdes që është jona<br /> këtë natë qiriri s’po ndez…<br /> <br /> heshtje ndjenjash<br /> të ndrojtura<br /> (ç’rrëmujë, ç’trazirë në ne)<br /> Brenda<br /> thellë…<br /> <br /> 7. TË BËHEMI PËRRALLË<br /> <br /> Eja më merr nuse,<br /> në krahun e pestë të yllit<br /> bëjmë shtëpinë<br /> yjtë do hedhin vallen<br /> me koreografi lasgushiane<br /> dhe s’do qaj më kurrë<br /> <br /> Eja më merr,<br /> nuk i kam zënë besë përrallat<br /> vetëm fundet ia lakmova<br /> haj bëhemi përrallë me fund<br /> haj i gjejmë të qarës një fund<br /> <br /> Eja më merr nuse,<br /> në krah ylli<br /> dasëm të bëjmë<br /> teksa yjet kërcejnë<br /> teksa qiejt përgjojnë.<br /> <br /> 8. ISHA E VOGËL<br /> <br /> Isha e vogël atëherë<br /> kjo më dukej poetike dikur<br /> e përsërisja shpesh<br /> tani e di<br /> isha e mitur vërtet<br /> edhe flokët i kisha të shkurtëra<br /> sa po ndërtoja një rrugë jete<br /> që sillte vetëm te ti<br /> rrugën që nënvetëdija ime e mësoi<br /> përmendësh<br /> para se të ecja unë në të<br /> <br /> e vogël isha atëherë<br /> një skicë e thjeshtë<br /> po kisha dëshira të mëdha<br /> <br /> netëve të shihja ëndërr<br /> mëngjeseve mblidhja lule<br /> fëmijëria ime s’të zinte<br /> se këmbët i kisha të vogla<br /> <br /> qiellin e vizatoja të kaltër<br /> pa re<br /> t’i puthja vetëm sytë<br /> isha e vogël<br /> mblidhja lule<br /> po kisha dëshira të mëdha.<br /> <br /> 9. TI JE KËTU<br /> <br /> Ti je këtu<br /> Po ai ka kohë që ka ikur<br /> Bashkë me borërat që s’bien më<br /> Ti ke edhe duar edhe përkëdhelje<br /> Ti ke edhe buzë edhe puthje<br /> Po ai ka kohë që ka ikur tok me drithërimat e mia<br /> S’rënkoj më<br /> Ti je këtu bashkë me natën që e dua<br /> Ai ka kohë që ka ikur<br /> Me vete ka hijet dhe shtratin<br /> Tash s’gjetkemi një vend për t’u shtrire ne dy<br /> <br /> Ti je këtu<br /> E ai ka kohë që ka ikur me shumëçka timen.<br /> <br /> 10. A VDESIM SONTE?<br /> <br /> I dashur,<br /> a vdesim sonte?<br /> e bukur është vdekja në krahët e njëri-tjetrit<br /> të paktën s’do mbajmë më frikë<br /> se mos zgjohemi vetëm<br /> në një botë të shëmtuar<br /> në një botë shterrpë<br /> marrim një frymë të përbashkët<br /> puthemi<br /> s’kemi kohë për shumë gjëra<br /> mjafton një të dua e madhe<br /> dhe pak drithërima<br /> <br /> pastaj i mbyllim sytë<br /> sjellim ndërmend gjithçka tonën:<br /> parfumet e mia<br /> brekët e tua të gjata<br /> telefonat<br /> mesazhet<br /> ca zënka më kujtohen si nëpër mjegull<br /> bora e madhe e atij dimri-prush<br /> malli që na u qep fort<br /> yjet që i kapëm me dorë<br /> puthjet…<br /> përqafimet<br /> teksa hëna ulej në sup të qytetit.<br /> <br /> I dashur,<br /> a vdesim sonte?<br /> e bukur është vdekja<br /> mbi çarçaf të bardhë<br /> shkelma syrin<br /> do të jetë fare lehtë<br /> s’duhet thënë shumë gjëra<br /> mjafton një të dua e madhe<br /> dhe pastaj i mbyllim sytë<br /> sjellim nëpër mend<br /> atë shtëpi të vjetër<br /> atë dhomë të errët<br /> ku…<br /> <br /> Vdesim sonte i dashur<br /> të lutem mos ma prish!!!<br /> <br /> 11. DY MINUTA PRIT DHE…<br /> <br /> Mund të mos vij mund të jem harruar<br /> dy minuta prit dhe shko<br /> <br /> rrugët janë të gjata<br /> grumbuj zuzarësh më ndalojnë<br /> ti mos prit shumë<br /> pritjet i lodhin dashuritë<br /> më kujto një herë dhe shko<br /> <br /> udhës mos blej trëndafila<br /> ende më pëlqejnë shumë<br /> po mund të mos vij<br /> mund të jem shuar<br /> dy minuta prit dhe shko<br /> <br /> ndoshta më është tekur ta grij dëshirën<br /> ti mos prit gjatë<br /> dhimbje s’dua të kesh<br /> mund të më kenë lidhur<br /> më thirr në emër dhe… shko<br /> <br /> do të jem përpjekur<br /> do të jem nisur me vrap<br /> më kanë zmbrapsur urdhrat<br /> besoje këtë dhe ik<br /> <br /> ndoshta s’vij<br /> ndoshta s’mund të vij<br /> dy minuta prit dhe shko<br /> <br /> 12. BURBUJË<br /> <br /> Them ja kortezhi<br /> jam vetëm unë aty<br /> ç’kortezh i shëmtuar!<br /> <br /> në varrim s’ka njeri<br /> sapo të nxora nga një kishë e harruar<br /> thua që s’je i krishter<br /> e di<br /> vetmia të ka mësues<br /> dhembjet t’i njeh Krishti<br /> është po aq i vetmuar<br /> gozhduar në kryq<br /> Ti në mua<br /> <br /> Sinonim i kryqit-Unë<br /> zhbëhen djajtë tek më shohin<br /> e humbe dhe kryqin<br /> ai mbetet në stuhi të kupolave<br /> më s’lind Jezu<br /> të gozhduar s’do të ketë<br /> në është lehtësim s’e di<br /> kur prore vrimat shkaktojnë dhembje<br /> vrimat - pasojë e përjetshme e gozhdimit.<br /> <br /> Them ja kortezhi…<br /> pa njerëz<br /> pa kufomë konkrete<br /> ritualet i dogja<br /> dashuria qe rit<br /> <br /> Kërkova lotin mbrëmë<br /> më të fundmen pikë<br /> (s’e gjeta)<br /> e çoroditur vdekja<br /> e domosdoshme ndarja<br /> <br /> Tërmetet ma godasin kokën<br /> brendinë<br /> e dashuruar jam<br /> në mua dikush po vdes.<br /> <br /> 13. FLUTURUSHA<br /> <br /> Isha budallaqkë kur të desha<br /> ngapak fëmijë<br /> ngapak hutë<br /> <br /> ushtroja detyrën e adhurueses<br /> isha fluturushë<br /> isha vjeshtë ngapak<br /> <br /> eh, sa më ka marrë malli<br /> të bëhem budallaqkë<br /> pakëz fëmijë<br /> e lojtur ngapak.<br /> <br /> 14. ERDHI TEK UNË MBRËMË<br /> <br /> Erdhi tek unë mbrëmë<br /> dhe s’u zgjua herët<br /> majet e gishtave i qenë bërë copë<br /> s’mund ta mendoja një gisht pa majë<br /> një gisht cub<br /> <br /> Plagët ia pata lidhur dikur<br /> edhe atë më të thellën<br /> secilën…<br /> ofkëllente<br /> më mbiçmonte<br /> mandej s’flitej më për to<br /> i harronte (ndoshta)<br /> <br /> ende s’e di a iu shëruan<br /> <br /> Më hidhej mbrëmë t’ia lidhja dhe këmbët<br /> po nën fashë s’do ta shihja shërimin<br /> ai me siguri s’do të fliste<br /> dhe… (s’mund ta them)<br /> më pak vlen një këmbë<br /> se një shpirt-<br /> plagë kurrë e palidhur.<br /> <br /> Ai erdhi mbrëmë tek unë<br /> kisha gjakosje të brendshme<br /> për herë të parë hyri kah dera<br /> erdhi që të nesërmen t’i merrte<br /> ato pak gjëra që më kishin mbetur<br /> as bishtin e cigares s’e harroi<br /> këtë e kam pirë moti, më tha,<br /> imi është<br /> <br /> këmbët s’ia lidha<br /> ndoshta kishte ardhur enkas për to<br /> u zgjua vonë<br /> zvarritej si ditët e mia pa të<br /> gjithnjë kishte ecur në majë të gishtave<br /> tani s’i hynin në punë<br /> <br /> E pashë kur u nis<br /> njeriun pa hapa<br /> tinëzarin tim<br /> që si frymë ma pati mbërthyer qenien<br /> <br /> askurrë s’do ta ndeshja në jetën time<br /> s’kishte më as majë në gishta<br /> <br /> s’do të vinte më.<br /> <br /> 15. E JONA S’ËSHTË DASHURI<br /> <br /> Do të thuash e jona është ndryshe<br /> mund dhe s’mund të quhet dashuri<br /> i ngjet një loje<br /> me tendenca për të mos u luajtur kurrë<br /> përvidhet ngapak<br /> ndalesa është lavire përpara saj<br /> e ajo një ndalesë e përbetuar<br /> <br /> Do të thuash se e jona është ndryshe<br /> e çuditshme për t’u quajtur dashuri<br /> mozaik postmodern a dadaist<br /> copash labirinthi<br /> ndërprerjet s’e vënë në dyshim ndjenjën<br /> veç fjalën<br /> (të dua s’thuhet kaherë)<br /> <br /> Do të thuash se e jona është ndryshe<br /> ashtu them dhe unë<br /> të korrigjoj:<br /> ajo është tejdashuri<br /> dashuri grimcash gjithësie<br /> prokurore që dënoi mëkatin.<br /> <br /> 16. ME SHI<br /> <br /> Më kujto shi kur të bjerë<br /> më pate parë edhe me flokë të lagura<br /> një dashuri prej shiu qe e jona<br /> lart…lart fluturonin dëshirat si lejlekë<br /> dhe kurdoherë gjendej një gjahtar aty pranë<br /> ne qanim me shi<br /> netët kishin vetëm pikla uji e kurrë ëndrra<br /> se kush guxonte të ëndërrojë<br /> <br /> e di shpirt kur të jesh duke soditur shiun<br /> unë akoma s’do ta kem parë as edhe një ëndërr<br /> <br /> kur të bjerë shi jetësomë<br /> jetësomë kur të bjerë shi e kur të jetë natë<br /> në një të tillë më mbajte në krahë<br /> tek kërcisnin orët si lëvozhga arrash<br /> dhe gjithçka qe humbëtirë<br /> përmbytej gjithçka<br /> <br /> më kujto kur shi të bjerë<br /> lëshohu në shtrat symbyllur<br /> rend në ditët e bardha<br /> shkolla e largët do të jetë lagur<br /> do të ketë të ftohtë<br /> dhe kujto si qava për pëllumbat<br /> që fshiheshin pas strehëve<br /> histori pëllumbash ishin për ty<br /> unë e di ato e patën mësuar dashurinë<br /> më mirë se ti<br /> më mirë se unë<br /> <br /> kur të bjerë shi do të vi<br /> gjithë botën do ta heq zvarrë pas vetes<br /> për t’u shfajësuar<br /> mund dhe të më mbash mëri<br /> vërtet u gdhiva në një sup të huaj<br /> po qava… qava e u luta për shi.<br /> <br /> 17. TA THEM UNË SI TË MË KUJTOSH<br /> <br /> Kujtomë me lule<br /> sinonim imi le të jetë ajo<br /> dhe zemra e arit në qafë<br /> <br /> do të vij veç kur akrepat puthiten<br /> i lash gishtërinjtë atje në flokët e tu<br /> mos qaj… S’ishe dhe aq i keq me mua<br /> <br /> në do t’ia beh ndonjë natë<br /> me akrepat e orës<br /> kujdesu për lulet<br /> <br /> mos thuaj: jetojnë pak<br /> vyshkjen e pranoj<br /> tretjen assesi<br /> ndaj qiri mos ndez!<br /> <br /> 18.E PAGJË<br /> <br /> Mos më trokisni në derë<br /> mbrëmë i fala edhe ëndrrat e fundit<br /> ato ngjyrë trëndafili<br /> të ruajtura me vite në kutinë e stolirave<br /> <br /> mos ejani<br /> s’kam ç’t’ju jap<br /> natën që shkoi e pashë veten nuse<br /> pamje që më vinte shpesh<br /> që atëherë kur e skuqja fytyrën<br /> me buzëkuqin e mamasë<br /> <br /> gjithherë më morët nga diçka<br /> tani s’kam më as ëndrra<br /> dhe ju s’e vrisni mendjen<br /> <br /> Mos më trokisni në derë<br /> më mbeti vetëm një qiell që më rresh shi<br /> të dielën e fundit të secilit muaj<br /> më shkund mendimi<br /> se të dielave<br /> qielli im i vogël<br /> më mban meshë<br /> për shpirtrat që humbën diku<br /> për miqtë që s’kthehen më<br /> si minutat e orës së lumtur<br /> dhe për atë, Donin<br /> <br /> mbrëmë i fala edhe ëndrrat e fundit<br /> tash kam vetëm qiellin e vogël<br /> po juve s’ju pëlqen të lageni nën të<br /> <br /> mos më trokisni në derë !!!<br /> <br /> 19. ANTITEZË E DASHURISË<br /> <br /> E marrë bëhem kur dashuroj<br /> Po dhe dashuria marroset në mua<br /> Britmat shuhen në klithje të fshehta<br /> E tëra qajeqeshje jam<br /> <br /> Shoh si u thyekan ndjenjat<br /> Para ligjit të arsyes<br /> Si bëhem Hënë kur Dielli ka vdekur<br /> <br /> Marroset dashuria<br /> Marrosem unë<br /> <br /> Mund të pyesni për datën<br /> T’ua them emrin e tij<br /> Edhe një adresë po kërkuat nga unë<br /> Emrin e tij do ta dëgjoni<br /> Më pyesni për jetën<br /> Ju flas për Të<br /> Fundja… fjalori im ka vetëm një emër<br /> <br /> Prore zvogëlohem<br /> Një qukapik përpiva<br /> Ç’dëm!<br /> Ndodh fitoret t’i pres e gjunjëzuar<br /> E bëj dashurinë të luajë mendsh<br /> <br /> Pse hutoheni<br /> Dashuria vjen ndryshe tek une<br /> E marrë bëhem kur dashuroj<br /> Po dhe ajo marroset në mua.<br /> <br /> 20. KJO S’ËSHTË NISMË<br /> <br /> S’ka të përtejme<br /> Me heshtje kurorëzohen dashuritë<br /> Ti mbetesh edhe pas teje<br /> <br /> Vjersha më ka rënë në shtëpi publike<br /> Pasojë e një ndjenje të çoroditur<br /> Që brenda të mban dhe ty<br /> <br /> Kjo s’është nismë<br /> Po munde harroi të gjitha<br /> Edhe mua edhe shiun<br /> Vetëm mos ma kërko të njejtën<br /> <br /> Ti mbetesh edhe pas teje<br /> Gjërat qarkullojnë në cikël<br /> Kthehen në zanoren e dytë të emrit tënd<br /> Marrin trajtën tënde<br /> <br /> S’ka të përtejme<br /> Ndonëse lind në çdo skaj ku shembesh<br /> <br /> Cikli i dytë:<br /> <br /> Në cep të gotës lëre shijen e puthjes sate<br /> do të pi me shekuj nga ajo gotë<br /> <br /> 21. ***<br /> <br /> Ti mëso të dashurosh shpirt<br /> ëndrro një qiell vere<br /> një puthje të athët nën të<br /> <br /> mëso të më sjellësh në mendje<br /> me sy që s’guxuan kurrë të qajnë<br /> me një gazetë pa kronikë të zezë<br /> <br /> mëso shpirt se në botë<br /> ka kaq njerëz që i zë gjaku<br /> që picërrojnë sytë para plagës<br /> <br /> mëso se deti nuk është larg<br /> diç na lidhi me të gjithmonë<br /> ka ëndrra…shumë ëndrra<br /> fundosur, mbytur në të<br /> <br /> shpirt, mëso ta vësh dashurinë<br /> pak më lart se koka jote<br /> mëso ta shohësh në sy pa frikë<br /> ajo s’ka mundur njeri<br /> në jetë të jetëve<br /> <br /> mëso ta duash natën<br /> t’i duash edhe terrinat<br /> një e tillë bëhet lehtë<br /> çerdhe dashurish të ndaluara<br /> <br /> mëso t’i lexosh poetët<br /> kanë qiej dëshirash të heshtura<br /> kanë nevojë të ethshme për Ty<br /> <br /> puth shpirt pa u lodhur<br /> pa hezituar puth<br /> dua të jesh i përjetshëm<br /> <br /> i dashur, mëso të më dashurosh<br /> t’ia punosh jetës<br /> dhe të qeshesh<br /> të qeshesh e të më shkrish.<br /> <br /> 22. DASHURI SA NATA<br /> <br /> Natë është.<br /> Për të mijtën herë të dashuroj<br /> afati është i caktuar:<br /> deri sa të hapen grilat e natës<br /> pastaj të largoj nga vetja<br /> pres të mbyllen sërish grilat<br /> të orvatem të të dua jashtë mase<br /> më tepër se mbrëmë.<br /> <br /> 23. NË XHEP KAM NJË BOTË<br /> <br /> Sytë më trembeshin nga sytë e tu<br /> dhe zhdukeshin në çmendi shikimet<br /> fjalët humbnin rrugën<br /> kur ti u kushtoje vëmendje<br /> Zeniti robërohej<br /> e sytë…akoma më trembe(shi)n<br /> nga sytë e tu.<br /> <br /> Një varr e kam atje tej në harresë<br /> do të t’i fus kockat<br /> lëkurën<br /> buzët…<br /> veç sytë jo-ato janë botë.<br /> <br /> Në harresë miha gropën<br /> çdo gjë në të është varr kujtimesh<br /> aty do jetosh këtej e tutje<br /> s’do rrezatosh më dashuri<br /> gjithçka tënden do e lë brenda<br /> pa ta kursyer as buzëqeshjen që më josh<br /> <br /> Në gropë do të ta mbuloj këngën<br /> zërin<br /> puthjen<br /> veç sytë s’ti varros- në xhep kam një botë<br /> <br /> 24. AI<br /> <br /> Ai vinte në Tetovë veç kur binte shi<br /> Kur qielli mbushte gropat me pikla çdo anë<br /> Ajo ngazëllehej, thoshte ç’rastësi<br /> Dhe s’e mësuan bashkë në qeshën a qanë.<br /> <br /> Piklat, shiu, gropat i bënin natës këngë<br /> Ai ritmin dëgjonte malli i bëhej varr<br /> Asaj si mol vargjet ia zhdukte një brengë:<br /> Shiu së fundi do e shuante atë zjarr<br /> <br /> Në Tetovë kalimthi pati shkelur prapë<br /> S’do mend që i kujtohej shiu dhe Ajo<br /> Nën qiell të kalter seç digjte një vapë<br /> Ajo tundte djepat dhe kund s’dukej, jo.<br /> <br /> Kishin rënë shira të rëndë a të lehtë<br /> Vitet ishin hedhur në një hon nga s’vinë<br /> Asnjë shenjë të vjetër s’kishte për të gjetë<br /> Të thara gropat s’e njohin, s’e dinë.<br /> <br /> 25. EJA ME SHIUN<br /> <br /> Në bregun e ylbertë pres<br /> Shi nuk bie<br /> ti s’vjen<br /> <br /> kangjellat ia vura kohës<br /> natën s’ia dola ta mashtroj<br /> ti s’vjen<br /> nuk bie Shi<br /> <br /> vargjet shpërndahen.<br /> dot s’i mbledh<br /> Poezia nuk shkruhet<br /> kur ti s’vjen<br /> e Shi nuk bie<br /> <br /> dikah e ke nisur veten<br /> rrokjet venë me ty<br /> adresën time s’e dinë<br /> as vargjet as ti<br /> as Shiu<br /> <br /> 26. RRITA<br /> <br /> Tash u thye ëndrra për një botë Tonën<br /> u rritëm ndoshta<br /> botë për dy njerëz nuk ka<br /> e mësuam ndërkaq<br /> <br /> dashnorë të mëkatuar<br /> për ju s’ka rrathë ferri<br /> mollën e kafshuat ama!<br /> <br /> Në një përrallë jetoka shtëpia jonë<br /> e vogla me kulmin vjollcë<br /> muret e kuqrremta…<br /> <br /> Poete mjerane je, më thua,<br /> s’ndërtove një saraj për dashurinë<br /> një oborr mbretëror<br /> po vure ca yje që flasin<br /> një bibliotekë-arkiv<br /> një breg të vetmuar…<br /> <br /> Unë qaj kur ti s’e njeh poezinë<br /> bëj një vjershë luksoze<br /> për qejfin tënd<br /> me vila verimi<br /> me avionë të kaltër<br /> i shkojmë qark botës<br /> <br /> Ç’shëmti!<br /> vend s’po gjetkemi kund<br /> për shtëpinë tonë të kuqrremtë<br /> <br /> U rritëm.<br /> S’ka më Ne.<br /> <br /> 27. NËSE TI SHKON<br /> <br /> Nëse ti shkon<br /> vetëm urrejtje s’do të kesh lënë pas<br /> hera-herës mund edhe të qeshem<br /> të qeshem me të madhe<br /> kur të më merr malli<br /> ngashërimet t’i mbys me gaz<br /> dhe të kujtoj:<br /> sa të padenjë janë ikanakët për t’u dashur.<br /> <br /> 28. KRIJIM NGA NJË VARG I GJYMTUAR<br /> <br /> Ti lind kah s’të kam pritur<br /> befas krijohesh nga një varg i lënë përgjysmë<br /> më dhemb fjala e papërfunduar<br /> vargut që të ndillte s’i vura dot pikë<br /> i përsosur do të ishe me të<br /> <br /> rritesh pa dhënë llogari për të djeshmen<br /> errwsirws i shpifet mortja kur tw sheh<br /> gjurmëtar i kohëve të paqena<br /> <br /> po e heq zvarrë vargun e papërfunduar<br /> mes klithjesh rikrijoj imazhin tënd:<br /> shfaqesh stërmadh<br /> s’të zënë dot fletët<br /> as muret s’mjaftojnë për përshkrim të denjë…<br /> sa bukur ëndërrokam<br /> <br /> e krijova vetë atë varg të gjymtuar<br /> diku thellë në të krijova shpirtin tënd<br /> për çudi sot jepem kaq fort pas teje<br /> sikur qeshë krijesë jotja<br /> dhe e vargut të lënë përgjysmë.<br /> <br /> 29. TË LUASH DASHURINË<br /> <br /> Ky është vetëm flirt<br /> Tepër banal për t’i thënë dashuri<br /> E ku u dashuruakan qeniet e gjalla!?<br /> Mund ta dua vetëm telefonin tim celular<br /> Mund të më dojë vetëm llamba e leximit<br /> <br /> Dhe tani që mbeta vonë<br /> Për t’u quajtur adoleshente<br /> Kam sall ndjesinë e flirtit të madh<br /> Bashkë me atë djallin përbrenda<br /> Që më pëshpërit se ti ekziston<br /> Unë i besoj lart e poshtë<br /> Sa ekzistimit të një bote tjetër shpirtërash<br /> <br /> Ky është vetëm flirt<br /> Këtu s’investohen ndjenjat e virgjëra<br /> Këtu vrapohet drejt njëri-tjetrit<br /> Sa për të treguar burrëri<br /> Këtu s’ka rëndësi nëse ti ekziston<br /> E rëndësishme është të shfryhet<br /> Ndaj Botës që bëri të ndjehesh tutcan<br /> <br /> Këtu ke kënaqësinë të luash dashurinë<br /> Sa për t’ia mësuar flirtin tjetrit.<br /> <br /> 30. LËBYREM<br /> <br /> Dhe ti që s’vjen përditë<br /> ty që pret ftesa të veçanta<br /> s’ka kush të të shkruajë<br /> <br /> unë po marr rrugën<br /> në krahë shtërgu<br /> prapabote të iki<br /> me ty brenda<br /> <br /> CIKLI I TRETË :<br /> <br /> Kam dhe dashuri të tjera që më ngacmojnë,<br /> por janë pak<br /> <br /> 31. UJKU ME SY KAPROLLI<br /> <br /> E vranë poetin që bridhte natën<br /> Penën e kishte përgjysmë<br /> E kishte hëngër të shkretën<br /> Në fund ia doli edhe ajo<br /> Ia hëngri kokën<br /> Instiktin e ikjes zhvilloi ujku që ndiqej<br /> S’u mësua kurrë t’ia mësyjë një kopeje<br /> U ndoq<br /> U vra<br /> I ndjeri<br /> Vetëm pse një katragjysh i quhej ujk<br /> Vetëm se babai i kishte shkuar rreth e rrotull<br /> Një qengji galan<br /> Kjo heshje nate fsheh plumbin e fundit<br /> Për mua<br /> Sendet bërtasin<br /> Ujku pati vetëm instiktin e të shkruarit<br /> Instiktin e ikjes<br /> U vra!!!<br /> Se kush ngacmuar ia kishte trurin<br /> Nervin e urisë<br /> I ngopur ngordhi<br /> Për çudinë time syrin e kishte të hapur<br /> Sy kaprolli<br /> Ç’ironi!!!<br /> Ujku me sy Kaprolli!<br /> Mbetur borxh i kishte shpirtit<br /> Ndaj qepallat s’iu afruan<br /> <br /> Kam filluar të ulërij<br /> Sendet bërtasin në formë ulurime<br /> Pështjellim që të ngjall krupën<br /> E kaluar qoftë!!!<br /> E shkuar qoftë!!!<br /> <br /> E vranë poetin që bridhte natën<br /> Edhe një plumb ka nata<br /> Për mua<br /> E di,<br /> djalin do t’ma quajnë Ujkan<br /> <br /> Dhëntë Zoti nipin mos ta ketë poet!<br /> <br /> 32. JAM E VARFËR SI BOTA<br /> *Nënës Terezë<br /> Dhe toka ka pak dritë, Nënë<br /> Njerëzit janë të brishtë<br /> Dënojnë dashuritë<br /> <br /> Njerëzit kanë harruar të lindin<br /> Ata nuk zgjasin dorë<br /> Se nuk kanë<br /> Kanë sall ca sëpata të mprehta<br /> Ua kam frikën, nënë<br /> <br /> Më the<br /> Ta rindërtoj pa bëzamë atë që ma prishën natën<br /> Atë që e bëra tërë jetën<br /> Dhe unë s’guxoj<br /> Kam atë djallin përbrenda<br /> Që më kërkon shpagim për ty<br /> Që s’të zuri kurrë<br /> <br /> Botë e tërë e varfër<br /> Dënon dashuritë<br /> Të varfër janë të pashpirtët, më the,<br /> Të varfër janë të paditurit<br /> Të gjithë janë të varfër ngapak<br /> Dhe s’kanë mëshirë për veten<br /> <br /> Ndihmoi o Zot mëkatarët, thua,<br /> Unë s’e them dot<br /> Jam e varfër nënë<br /> Si bota<br /> <br /> 33. ASHTU DESHI MEMI<br /> <br /> Kur im atë më pagëzoi Vjollcë<br /> butësinë kishte në mendje<br /> <br /> gotat u thyen pa u cakërruar mirë<br /> rrëqethej Prishtina<br /> dollitë u ngritën për jetë të gjatë<br /> kjo s’qe më e rëndësishmja<br /> ata harruan të pinë për fatin tim<br /> <br /> do më thërriste Vjollcë<br /> dhe jo Liridonë a Qëndresë<br /> ai ndillte një kohë tjetër<br /> ku qëndresa ruhej në muze<br /> e liria kishte ardhur qëkuri<br /> <br /> ishte moskohë<br /> në një lagje me mua flinin pesë Trime<br /> shkronjat i mësova bashkë me tri Qëndresa<br /> Lirie quhej shoqja ime e fëmijërisë…<br /> ishte kohë idealesh<br /> fëmijët kishin emra më të rëndë se vetja<br /> <br /> më thirri Vjollcë<br /> mbolli një tufë ndjeshmëri në mua<br /> në vargje poetësh të lojtur më fshehu<br /> <br /> u dashurova në shi<br /> ashtu donte im atë<br /> <br /> ngjizi në mua pak jetë<br /> sa vetmi<br /> sa hutim…<br /> isha Vjollcë<br /> lule e tija<br /> <br /> ah! Harroi të vriste kalimtarin<br /> që do më shkilte në çeltinë pahiri.<br /> <br /> 34. ÇATIVE SI MACE<br /> <br /> Me vdekjen time u ndesha<br /> s’ishim parë moti<br /> më paralajmëroi se do të më braktiste<br /> një korb do ta merrte teksa bën dashuri<br /> mua të lënën më la<br /> <br /> Tash s’flas më me vdekjen time<br /> do të trokas një ditë, më tha,<br /> kur të më kenë harruar të gjithë<br /> <br /> asokohe çative shetisja si mace e zezë<br /> dhe u qesha<br /> u qesha me një qeshje që s’ishte imja<br /> posi shtrigat në përrallë<br /> vdekja s’po trembej<br /> e shkreta<br /> atëherë kur t’i teket të më trokasë në derë<br /> moti do të jem mësuar të harroj dhe të braktis.<br /> <br /> 35. VJERSHË PËR JONËN<br /> <br /> Jona duhet jetuar<br /> ndryshe shthurrjet do mbajnë erë<br /> luleshtrydhe<br /> <br /> e heshtën Jonën<br /> i vinte era shi<br /> era këngë<br /> e tëra lirikë qe<br /> <br /> ajo i di të gjitha:<br /> e ha ndryshku botën<br /> përfolen edhe yjet<br /> <br /> I kujtohen drithërimat e mamkës<br /> mbi bar të njomë<br /> sa fort e deshi këtë fëmijë<br /> bijën e një klithjeje të përshpirtshme<br /> <br /> Jona i di të gjitha marritë:<br /> ka parë dënimin e prindërve<br /> në shtyllat e turpit<br /> pse deshën të duajnë<br /> dhe varrimin e tyre<br /> në anët e kundërta të një muri kinez<br /> <br /> klorofil i Botës është Jona<br /> është edhe qepallë e lagur ngapak<br /> <br /> ajo djeg vuajtjen<br /> si Romën Neroni<br /> vendlindjet janë djegur kaherë<br /> <br /> mamka i jep frymë Jonës<br /> Jonës që s’u formësua as në mitër<br /> i vinte era shi<br /> era dëshirë<br /> jetoi në gjethe, në arna<br /> në sythe lulesh kish shtëpinë<br /> e përshtynë<br /> <br /> Jona… ah, Jonë<br /> Mos thuaj se s’të deshën prindërit!<br /> <br /> 36. PARADOKSE<br /> <br /> Me vite thurra litarë durimi<br /> Në përjetësi për t’u ngjitur<br /> <br /> U shtanga në mes të udhëtimit<br /> Pamundësia ngadhënjeu<br /> <br /> Në litarin që me vite thurra<br /> Të var a thua veten time?!<br /> <br /> Apo të thurr mbase akoma paradokse<br /> …kjo tani është çështja!!!<br /> <br /> 37. HIÇ MË SHUMË, EDVINË<br /> <br /> Ti Edvinë je si poezia:<br /> e vockël e madhe njëkohësisht<br /> <br /> je më e bukura fjalë e buzëve të mia<br /> unë s’flas motrush<br /> të të nxjerr s’dua nga vetja<br /> <br /> ma sjell detin përpara<br /> për t’mi bërë netët poezi<br /> bën dhe pak erë të krijosh valë<br /> ti e di se shpirtin lë aty<br /> <br /> je si poezia Edvinë<br /> më rebelon më vdes më qesh<br /> <br /> je poezi e hiç më tepër<br /> vdes për natyrë pas shiut, të them<br /> unë vdes nga natyra pas shiut, më thua<br /> <br /> ti Edvinë prapë më acaron<br /> je poezi Edvinë hiç më shumë<br /> <br /> 38. ***<br /> <br /> E shita botën dje<br /> më paguan sall një ëndërr të bukur<br /> dhe ca këngë labe<br /> dhe hiç më shumë<br /> <br /> një rend i ri ekonomik:<br /> ëndrrat ndërrohen me ndyrësira<br /> që dinë vetëm të rrotullohen<br /> kjo më pëlqen<br /> <br /> e shita botën<br /> për çudinë time<br /> e bleu lypësja me kapotë roze<br /> fundja kush ëndërronte më mirë se ajo!?<br /> <br /> ma mësoi një këngë dhe qeshte<br /> e saj ishte bota<br /> e shita a ia fala s’e di<br /> e ndërrova me një ëndërr të bukur<br /> që zonja me kapotë roze<br /> e shihte vetëm mëngjeseve<br /> teksa unë e gjora<br /> mendoja se ëndrrat e kishin lënë moti<br /> <br /> bota u shit<br /> zonja me kapotë roze po çmendet<br /> s’u pajtua me gjumë pa ngjyra<br /> të këndoj u mësova<br /> tash do t’ia mbath<br /> do vete pas ëndrrës<br /> <br /> 39. A THUA JETOJNË ATA QË S’TË NJOHIN?<br /> <br /> Poezi,<br /> ka gjëra që s’m’i zuri vargu<br /> s’t’i thashë<br /> po s’të kam gënjyer kurrë<br /> kam vrapuar në inde vargjesh<br /> ku lashë pjesë të vetes<br /> <br /> e ti je foshnja ime që s’ngopet<br /> me një lindje<br /> je fëmija që më ngjan aq shumë<br /> <br /> Të detyrohem poezi<br /> Sot kur më shembin të gjithë<br /> S’t’u ktheva gjithmonë<br /> Ka net kur të mundi<br /> Ime motër Linda<br /> Më tërhoqi në një bisedë intime<br /> Dhe unë e desha më shumë<br /> <br /> ka gjëra që s’t’i thash<br /> ka net kur të ika<br /> dhe ti qe përherë aty<br /> <br /> CIKLI I KATËRT:<br /> <br /> Ishte dhjetor<br /> por s’bënte ftohtë<br /> vjershat s’ngrikan as në dimra të jashtëzakonshëm<br /> <br /> 40. NJË NATË NË DHJETOR<br /> <br /> Si të të sjell sonte këtu<br /> Në këtë festë ku kujtimet kërcejnë<br /> Asgjë s’pipëtin<br /> Ty s’të pëlqejnë ndejat e zhurmshme<br /> Prandaj jemi vetëm unë dhe Mozarti<br /> Shfaqet spektakli i vetmisë së madhe<br /> <br /> Jemi vetëm unë dhe Mozarti<br /> Ti mos u bën xheloz<br /> Ai ka harruar si bëhet dashuri<br /> <br /> Pse s’trazohesh të më vish?<br /> <br /> Kur varëm veten<br /> Kujtimet i patëm si shkëmb nën këmbë<br /> I shqelmuam dhe… vdiqëm<br /> <br /> Përvjetor të rëndë festoj<br /> E s’di si të të sjell ty këtu<br /> Tavolina bëri gati gjithçka<br /> E vdekur shishja e verës mbi të<br /> <br /> Unë s’pi pa ty<br /> Mozartin e dehu pentagrami<br /> E shpifur është vera<br /> Kësaj nate kur marrosen kujtimet<br /> Kur është mesi i dhjetorit<br /> Kur bën ftohtë<br /> Kur Mozarti i dehur dergjet në këngë<br /> Kur ti s’je<br /> Dhe jashtë bie Borë.<br /> <br /> 41. MË BIEN NDËRMEND DIMRAT<br /> <br /> Ime mëmë bindshëm thotë<br /> se më ka lindur në gusht<br /> verë paskësh qenë atëherë<br /> mua më kujtohen akujt përreth<br /> dhe gjaku që më kish ngrirë në dej<br /> <br /> nga fëmijëria mbaj mend vetëm sajën<br /> kapelën dhe dorezat e kuqe<br /> s’më bënin përshtypje lodrat<br /> kukullave s’ia kisha fort ngenë<br /> <br /> dy herë kam qarë me vaj kur qesh fëmijë:<br /> kur s’dija të rrëshqisja<br /> (s’u mësova dot)<br /> dhe kur dielli i mëngjesit<br /> ma shkriu dordolecin - veprën e tim ati<br /> <br /> dy herë qava edhe më pastaj<br /> kur qeshë e rritur<br /> kur të desha ty<br /> kur mbaroi dhjetori<br /> kur lutesha të kishte dymbëdhjetë dhjetorë<br /> në vit<br /> <br /> borë bie edhe sot<br /> por jo deri në bel<br /> ngrinë mbrëmjet e qeta<br /> Shkollën e largët mbulon<br /> <br /> të mbulon dhe ty<br /> <br /> 42. TË IKËSH?<br /> <br /> Përse duhet të ikësh<br /> kur jashtë ulërijnë ujqit<br /> kur kemi një gjysmë jete<br /> pa u dashuruar<br /> të ikësh përse?<br /> <br /> 43. PËRGJUMJE<br /> <br /> Vjen ndonjë ditë paksa e kthjellët<br /> me ty brenda<br /> një ditë blerinë<br /> gjumë bëmë i dashur përgjithmonë<br /> gjumë të plumbtë<br /> s’na vajti mendja të zgjohemi<br /> <br /> na u përgjumën ditët pa i larë sytë<br /> ëndërruam kroje të ftohta majëmali<br /> ku s’ngjiten njerëzit…<br /> shpirt<br /> sa më vjen keq<br /> që ishim njerëz dhe ne<br /> <br /> CIKLI I PESTË:<br /> <br /> Vjersha që s’i bëja dot më shkurt<br /> <br /> 44. Sërish kësaj nate mund të shkruaj vjersha<br /> <br /> Kësaj nate mund të shkruaj vjersha<br /> kur midis meje dhe Nerudës nis një garë<br /> për vjershën më të trishtueshme<br /> që ia kall datën dashurisë<br /> <br /> ç’po ndodh me fjalët e mia?<br /> ç’përndizen e tringëllojnë trishtueshëm?<br /> Tmerrisht netë roze në mua<br /> e Neruda bën gjoja e ka harruar<br /> atë natë kur shkruante vjersha<br /> tmerrisht të trishtueshme<br /> ngrihet<br /> ma ndez një flakaresh<br /> poetët u egërsuakan (!)<br /> o tani… tani do të shkruajë patjetër<br /> e kujtoi vjershën<br /> atë të asaj nate<br /> mbase edhe vetë atë natë<br /> <br /> Jemi në garë trishtimi<br /> unë dhe Neruda<br /> ai është nëna e trishtimit<br /> unë babai<br /> (gjinitë s’përputhen<br /> s’ka rëndësi)<br /> kësaj nate mund të ndodhë gjithçka<br /> edhe tmerrisht e trishtueshmja…<br /> <br /> Ka të ngjarë ta shikojë<br /> me përbuzje vargun tim<br /> e i butë mund t’i duket<br /> çdo fjalë aty jam Unë<br /> çdo pikë është trishtimi<br /> <br /> “Kësaj natë mund të shkruaj vjersha<br /> tmerrisht të trishtueshme…”<br /> mbase ta kaloj dhe ty Nerudë<br /> se edhe unë “kaq herë e pata puthur<br /> nën qiellin e hapur”<br /> kaq herë më pati shtrënguar në krahët-zjarr…<br /> (po çmendem, Nerudë)<br /> <br /> Të njejtën vjershë e shkruajmë të dy<br /> nuk di nëse ka kuptim të garojmë<br /> humbës jemi kahmot<br /> që ditën kur humbëm dahurinë…<br /> <br /> netët edhe më tej do të zgjaten<br /> kërkoj ndjesë nga miku im Poet<br /> që ia kujtova atë natë frymëzimi të trishtueshëm<br /> ia kujtova vjershën<br /> a bukuroshen me sy të mëdhenj…<br /> <br /> (E di Nerudë?<br /> imi ka sy të vegjël<br /> “e si të mos i desha ata sy?”)<br /> <br /> Tani jam vetëm si Dielli<br /> pa një tjetër Diell për ta dashur<br /> i denji im iku me të tjera<br /> s’bëhem dot ti, Nerudë<br /> t’i them dhimbjes ndal<br /> ndal dhe rreshtave për atë që e desha<br /> <br /> Nerudë,<br /> të pata marrë për të çmendur kur…<br /> mbase ke pasur të drejtë:<br /> “Sa e shkurtër është dashuria, sa i gjatë harrimi!<br /> <br /> Kësaj nate do të shkruaj vjersha patjetër<br /> e Nerudës mbase ia kaloj<br /> s’më pëlqen të jem më e trishtuara në atë dashuri<br /> <br /> Vjershën ma trazon i treturi<br /> më duhet të shkruaj trishtueshëm<br /> posi im mik Poet<br /> <br /> Jemi të njëjtë<br /> humbës që të dy<br /> më kot garojmë<br /> (për disa orë do të na braktisë edhe kjo natë)<br /> e pranoj se shtegtarin<br /> gjithmonë e desha<br /> e ai<br /> herë pas here më pati dashur…<br /> <br /> Neruda është më krenar<br /> S’dorëzohet<br /> e thotë ndryshe vjershën<br /> tmerrisht të trishtueshme…<br /> <br /> 45. BËHU I MIRË<br /> <br /> ` Bëhu i mirë i dashur<br /> ashtu si të rris në mendje<br /> ashtu si zgjohesh damarëve të mi<br /> dhe unë e nis një ditë me iluzione<br /> narkozë që s’më lëshon assesi<br /> e nis një ditë plot jetë<br /> kjo do të thotë plot ti<br /> një ditë që s’mbaron kurrë<br /> as kur vrapoj rrëzohem rrokullisem<br /> brenda jetës së shpifur<br /> brenda pëshpërimave<br /> dhe lutem të ndërrohet diçka në mua<br /> a së paku le të ndërrohet diçka rreth meje<br /> për shembull ndonjëra nga rrugët<br /> ku eci përditë me veten fshehur në xhep<br /> ndonjë tavolinë ku mbështes kokën dhe qaj<br /> dërrasa s’kupton<br /> të paktën s’di të pëshpërisë<br /> herë më teket ta ndërroj Samirën<br /> me një mike (shurdh)memece<br /> <br /> Unë përditë rinis jetën<br /> me forca të njëjta që kaluan në mua<br /> nga i vetmi shikim yti<br /> forca që zhduken mbrëmjeve<br /> bashkë me ty;<br /> unë shoh si lind e perëndon një gjë e<br /> rrumbullakët<br /> pa ndikuar asnjë grimë mbi mua<br /> një puthje e çmendur e zhbën<br /> brenda meje në çast<br /> e unë kam mundësinë të qaj…<br /> të qaj shumë<br /> si rrjedhojë e energjisë së atij kontakti<br /> të çmendur<br /> të zhbërë<br /> <br /> Bëhu i mirë i dashur<br /> dhe s’do të kem asnjë ankesë<br /> kur ti sundon indet e mia<br /> bëhu i mirë shpirt e ndize këtë natë<br /> me hirin e grumbulluar brenda meje<br /> më ndez dhe mua<br /> m’i ndërro ditët e lodhura prej makine<br /> të lutem i dashur<br /> bëhu i mirë!!!<br /> <br /> 46. SHTËPIA UTOPI<br /> <br /> Buzëliqeni ndërtova shtëpinë tonë<br /> Me kulmin vjollcë<br /> Muret e kuqërremta<br /> Kemi vetëm dhomën e gjumit<br /> Shtratin e ngushtë<br /> Ku mbrëmjeve ma tregon<br /> Përrallën e vogëlushes së dashuruar<br /> Në engjëllin që do të jetojë tri ditë në tokë<br /> <br /> Unë qaj rishtas me këtë përrallë<br /> Të futem më thellë në kraharor<br /> Për të mos u lënë vend barrierave<br /> <br /> Dielli na gjen të përqafuar<br /> Gjumi s’ka guxim të na ndajë<br /> Natën kemi ëndërruar njëri-tjetrin<br /> <br /> Në përdhese na pret një kuzhinë<br /> Një mesore me banjën e vogël<br /> Dhomën e ditës e shndërruam në bibliotekë<br /> Aty më pëlqen ta shkruaj poezinë<br /> Teksa ti shfleton dokumente me vlerë<br /> <br /> Ditën fare pranë liqenit bëjmë dashuri<br /> Mjellmat mospërfillëse shëtiten<br /> Valët tërbohen nga zilia<br /> E pushtojnë bregun<br /> <br /> Ka çaste kur zihemi për gjëra të kota<br /> Ti ankohesh se poezisë i kushtoj më tepër vëmendje<br /> Unë të akuzoj se këngën e do më shumë<br /> <br /> Është koha të më vësh në gjumë<br /> S’përdori nënkresë<br /> (jam mësuar të fle në supin tënd)<br /> Përralla fillon…<br /> <br /> Gishtat në flokë t’i ndjej<br /> Humbas në rrëfimin<br /> Për vashën dhe engjëllin e dashuruar<br /> Prapë qaj<br /> Pyes nëse të duket histori e njohur kjo<br /> E di që të mundon fundi i përrallës<br /> As ty s’të pëlqejnë ndarjet e dhunshme<br /> <br /> Kërkoj t’ia ndërrosh fundin<br /> Ti prapë s’e bën<br /> Më thua: ata jetuan dashurinë<br /> Madje Ishin të lumtur<br /> Jetuan (veç) tri ditë<br /> Për t’u dashur gjithë jetën<br /> <br /> Ndjej se po më zë gjumi<br /> Në shtëpinë tonë<br /> Dhe përralla më duket e njohur…<br /> <br /> 47. SHKATËRR<br /> <br /> U bënë më shumë ditë<br /> me vargmale malli<br /> në gërshetin e sime bije<br /> thura zymtësinë me të qarat bashkë<br /> nga padija ia helmova ardhmërinë<br /> një dashuri prej qelqi e pret andej<br /> bukuroshen time sygështenjë<br /> <br /> do ta jetoj jetën tënde, nënosh<br /> më thotë teksa ia mbath çorapet<br /> ajo s’e di se xhamaprerës nuk ka më<br /> e vogla ime pranon të kujdeset<br /> sijeta për një kornizë<br /> <br /> ç’tmerr! Ajo dëshiron të jetë si unë<br /> s’ka kuptim për dashuritë e qelqta<br /> as për vargmale malli me vite të ndrydhur<br /> …oh, po ajo s’të njeh as ty<br /> s’të njoh as unë<br /> u bënë shumë ditë<br /> kaq herë i ndërruam kalendarët<br /> <br /> ti shëtitësh në shtëpinë time<br /> plasje më vjen<br /> vetëm unë shoh si hyn e del<br /> e atë pamje prej eleganti<br /> Bëj ta mbyll derën<br /> Të të lë jashtë<br /> Përtej derës më duhet t’i derdh qelizat<br /> E frymën ta bëj llambë sokaku<br /> <br /> Pa turp në shtratin tim bashkëshortor<br /> Vjen e shtrihesh mes meje dhe atij<br /> Në kinomurin përballë shtratit<br /> Ecën tërë natë shiriti i së djeshmes hutaqkë<br /> <br /> Ç’më ngulfat ndërgjegjja!<br /> <br /> CIKLI I GJASHTË:<br /> <br /> Vjersha për ty Lindë, është cikël më vete<br /> sikur qenia jote për jetën time<br /> <br /> 48. GJYSMAT BËHEN NJË, MOTRUSH<br /> <br /> Nesër kur të jesh këtu<br /> do t’ia thyejmë turrinjtë zbrazëtirës<br /> s’të nis më puthje vizuele<br /> <br /> nesër ti do të jesh këtu<br /> më tepër se një ditë e aguar<br /> më tepër se cicërimë zogu<br /> se një mesazh telefonik<br /> ti do vish, Linda ime<br /> me sytë si nata<br /> me buzëqeshjen si…<br /> ah, ku ta gjej një krahasim?<br /> <br /> ti do më vish, e bukura ime<br /> me ajkë ndjenjash<br /> në flatra pulëbardhe do më vish<br /> <br /> nesër kur të jesh këtu<br /> me më të bukurën e dashurive<br /> ia thyejmë turrinjtë vetmisë<br /> <br /> kudo gjysmat bëhen një nesër<br /> <br /> se ti do vish<br /> me këpucë me take numër 37<br /> me dhëmbë kokrriza të vockla të bardha<br /> me dashuri motre<br /> me stinën e pestë<br /> me botën e tërë…<br /> eh, me ç’sende do më vish<br /> <br /> eja, Linda!<br /> <br /> CIKLI I SHTATË:<br /> <br /> Vetmi, yt bir trishtimi po fle me mua sonte<br /> <br /> 49. KORBA UNË<br /> <br /> Dashurinë e pata të madhe<br /> Më kërkoi edhe një jetë tjetër për të jetuar<br /> Kjo nuk i dilte<br /> <br /> E gjora unë<br /> S’munda t’ia fal as edhe një.<br /> <br /> 50. SIËNDRRA<br /> <br /> Një pëllëmbë e ca ka mbetur Tetova<br /> unë e di<br /> ajo do zvogëlohet edhe më<br /> tani kur ti s’je<br /> tani kur vetëm korbat hyjnë në jetën time<br /> <br /> ke harruar të lindësh mëngjeseve të mia<br /> je po ai zanatçi harrese<br /> <br /> Tetova u nis…<br /> ti s’ke parë kurrë si zhduket një qytet<br /> gëmadhat ma trembin vjershën<br /> <br /> shpinën ta njoh mirë<br /> në ikje të kam sharë sa herë<br /> kam parë si shkoje pa zë<br /> dhe si pas të ndiqte një qytet<br /> <br /> 51. KAQ SHUMË PRITJE<br /> <br /> Kaq shumë pritje në një jetë jo të madhe<br /> në një natë të bardhë dëshire<br /> për trupin tënd të qielltë<br /> kaq shumë imazhe të një qafe që lakmohet<br /> bashkë me shenjëzat e vockla<br /> bashkë me gjurmë dhëmbësh<br /> <br /> kaq shumë pritje<br /> në një dashuri tonën<br /> të rrëmbyer nga kusarët gjithherë<br /> të thithur deri në gjakosje nga vetë ne<br /> në net pritjeje acarimi<br /> epshi pa mbarim<br /> <br /> 52. TË KA HUMBUR TETOVA<br /> <br /> Mirmëngjes,<br /> jam unë<br /> edhe sot mbijetova<br /> mezi u mbajta për një mesazh telefoni<br /> <br /> tani do ta bëj grimin<br /> kundër dëshirës sate<br /> pastaj do ta marr çantën dhe do nisem<br /> në një ditë të zakonshme pa ty<br /> do kthej kokën të të puth para daljes<br /> ti s’do jesh<br /> askurrë s’ke qenë aty<br /> ndrydha gjithmonë dëshirën brenda<br /> <br /> Tetova boshe prapë<br /> të ka humbur<br /> një ditë e gjatë<br /> e gjatë…<br /> pa fund<br /> pa skaj.<br /> <br /> Mbrëmjeve mbledhur kruspull<br /> do rilexoj mesazhet e rralla<br /> më pas do fle me të shpejtë<br /> strukur mbi çarçafin e bardhë<br /> për të mos u mundur nga të ftohtit<br /> e mungesës sate<br /> nesër do të zgjohem prapë<br /> me një mirëmëngjes tjetër<br /> me një dëshirë gjigante<br /> për një mesazh telefonik<br /> për një ditë më shumë jetë.<br /> <br /> 53. NUSËRIM<br /> <br /> Kjo natë po bie erë ti<br /> kjo natë po çmendet a po më çmend s’e di<br /> kjo natë e harroi emrin e vjetër<br /> kjo natë po më vdes<br /> a po më rilind s’e di<br /> <br /> kjo natë më mëson të harroj<br /> <br /> 54. Ç’U BË DASHURIA?<br /> <br /> Qyteti më ha si qen<br /> ti s’je<br /> shtratin e kam dyshe<br /> këndej fle unë<br /> andej kokrrizat e pluhurit<br /> natën më merret fryma<br /> nga pluhurat që zgjohen<br /> a nga ëndrrat erotike me ty<br /> <br /> Tirana më kafshon si bushtër<br /> thyer i kam rrugët sheshet zhurmëruese<br /> kuptim ka vetëm një shtrat dyshe<br /> midis Tiranës që ha<br /> <br /> 55. DASHURIA SOT<br /> <br /> Sot dashurinë ma zë një kujtim i vogël<br /> Po atë dashuri që s’ma zinin kohërat dikur<br /> <br /> Si film më kalon para syve dashuria sot<br /> Po ajo e vetmja<br /> E madhja<br /> E pakrahasueshmja<br /> Ajo dashuri që s’ma zinte jeta<br /> <br /> Sot dashurinë e fus brenda kujtimit<br /> Po atë dashuri që s’ma zinte as puthja.<br /> <br /> Sot dashuria e njeh edhe mortjen<br /> Po ajo që s’u mësua të ngryset e tëra.<br /> <br /> 56. DUA TË KËNDOJ<br /> <br /> Në qytet zhurmoj vetëm unë<br /> erëra të trishta fryejnë i dashur<br /> zhvishem ngapak prej vetes<br /> dhe ndjej si qan një këngë<br /> foshnja ime që pret të rritet<br /> <br /> bonore e vetme jam në qytet<br /> sepse ti ke ikur<br /> sepse këtu s’ka sens për këngë<br /> <br /> 57. BALERINAT <br /> <br /> Kohët si balerinë të flasin mësohen<br /> <br /> me gjuhën e trupit<br /> <br /> pas mpirjeve të gjata<br /> <br /> pas muzës që e vras mbrëmjeve<br /> <br /> për ta shkatërruar anën më të dhembshur<br /> <br /> anën më të marrë të qenies sime – poezinë<br /> <br /> kohët po flasin me alfabetin e trupave<br /> <br /> posikur ne kur thamë Të dua<br /> <br /> në aq shumë vjeshta<br /> <br /> derisa i harruam fjalët përgjithmonë<br /> <br /> 58. KAQ <br /> <br /> Humbje kohe s’ishe <br /> <br /> Por as mik s’m’u bëre kurrë. <br /> <br /> _________________________<br /> <br /> Mama, ti po fle<br /> <br /> sa gjëra te trishta më bien ndërmend<br /> <br /> kjo botë ka funde<br /> <br /> kur ti ndjek ëndrrat<br /> <br /> unë jam një flutur nën shi<br /> <br /> jam emri tjetër i asgjësë…<br /> <br /> s’ka mundësi ta kesh harruar:<br /> <br /> edhe e vogël kur qeshë<br /> <br /> të lusja të mos flije<br /> <br /> para se gjumi të më vidhte mua<br /> <br /> karriget në errësirë s’më ngjanin në gogolë<br /> <br /> po s’desha të flije<br /> <br /> gjëra të trishta më binin ndërmend